1. Uszczelnienie części czołowych klepki.

Biorąc pod uwagę, że ciekłość wina i koniaku jest znacznie większa od ciekłości wody, przed procesem parzenia czoła oraz wątory beczki należy powlec naturalną farbą olejną (lub lakierem, jeżeli tego wymaga wygląd estetyczny) w taki sposób, jak to się robi w zakładach produkcyjnych win i koniaków. To jest zachód profilaktyczny wykonywany w celu niezawodnego i długoterminowego przechowywania wina oraz zmniejszenia niewydajnych strat napoju na skutek ewentualnego przesiąkania kapilarnego oraz zbytniego parowania cieczy.

Farba jest nakładana przed procesem parzenia, dopóki beczka jest sucha. Po zwilżeniu tą procedurę wykonać jest ciężko, ponieważ na mokrym drewnie farba się nie trzyma. W takim razie trzeba będzie dokonać całkowitego wysuszenia pojemnika.

 

Standardowo malowane są następujące części beczki:

  1. czoło klepek (krawędź deseczek bocznych, z których składa się beczka),
  2. styk klepek z dnem,
  3. a także 1-4 cm samego dna (w zależności od rozmiaru beczki) dookoła. Dotyczy to obydwu dennic.

Powlekać farbą lub lakierem całą beczkę, jak to robią niektórzy początkujące eksperymentatorzy, zdecydowanie zabrania się.

Zwracamy uwagę na to, że farbę trzeba nakładać jakościowo, kilka warstw (farbowanie ulepszone), żeby zamknąć wszystkie otwarte kapilary. Szczegóły patrz na zdjęciu.

Czym farbować? W zakładach produkcyjnych win i koniaków uszczelnianie wykonuje się farbą olejową oraz farbami dopuszczonymi do stosowania w branży spożywczej (patrz „Reguły techniczne winiarstwa, wyd. 22 tt.”, red. G.G. Wałujko i W.A. Zagorujko. T2: „Wina musujące. Koniaki. Wina owocowo-jagodowe”. – Symferopol: Tawryda, 2006 r. – str. 113-114).

W warunkach domowych spotykane są przypadki stosowania również innych materiałów lakierniczych.

Należy zwrócić uwagę, że wosk nie pasuje do uszczelniania czół klepki, ponieważ nie ma zdolności utrzymywania cieczy. Woskując beczkę, zmniejszamy jedynie parowanie napoju, ale nie uszczelniamy otwarte kapilary klepki. Również nie pasuje sam pokost bez dodatkowych pigmentów, ponieważ nie ma zdolności do zagęszczania, więc powierzchnia beczki będzie nieprzyjemnie się kleiła.

Uszczelnianie beczki jest obowiązkowe.

  1. Parowanie.

Po zakończeniu procedury uszczelniania oraz całkowitym wyschnięciu farby lub lakieru, beczka dębowa powinna być odparowana parą gorącej wody. Para przyśpiesza proces pęcznienia klepki i drobne szczeliny szybciej się zamykają.

W tym celu pojemnik wypełnia się na jedną trzecią wrzątkiem i buja się w taki sposób, żeby gorąca woda „przebiegła” po jej całej powierzchni wewnętrznej. Gorąca woda pozostaje w beczce do tego momentu, póki ona nie straci zdolności do wytwarzania pary (około 30 minut). Górny korek zamyka się nie szczelnie, żeby nie stwarzać ciśnienia. Po tym woda jest zlewana przez górny (wlewowy) otwór beczki, z otwartym kranem z boku. Jeżeli zamiast kranu jest zainstalowany korek, wtedy trzeba go wyciągnąć.

  1. Moczenie.

Moczenie jest potrzebne do szczątkowego pęcznienia klepki oraz wypłukiwania zbytnich substancji garbujących, które mogą nadmiernie nasycić napój dębowym smakiem oraz zabarwić go w zbyt ciemny kolor.

Beczkę zalewa się do wierzchu zimną wodą, która jest wymieniana co 2-3 dni (częstotliwość zależy od temperatury pomieszczenia) do momentu, aż woda przestanie zabarwiać się w brązowy kolor dębu i będzie pozostawać czystą.

Termin moczenia beczki zależy od specyfiki technologii produkcji pełnych napojów, ale nie mniej niż siedem dni.

Woda jest zlewana przez górny otwór beczki przy otwartym kranie. Jeżeli zamiast kranu jest korek, to trzeba go wyjąć.

  1. Jeżeli beczka jest przygotowywana pod KONIAK.

Po zakończeniu moczenia beczkę dębową najlepiej jest umyć gorącym 2-procentowym roztworem sody kalcynowanej (20 g sody na 1 l wody lub 200 g na 10 l). Tym roztworem pojemność powinna być wypełniona do około połowy. Lepiej nie wsypywać sodę do beczki, lecz zalewać, uprzednio rozpuszczając w niewielkiej ilości wody. Przepłukiwać beczkę można huśtając ją w rękach lub przetaczając po ziemi w ciągu 30-40 min.

Wodny roztwór sody jest wylewany, a beczkę drewnianą należy kilka razy dokładnie przepłukać gorącą wodą, zanim soda się nie wypłucze i woda nie będzie pozostawać absolutnie czystą. W celu schłodzenia, beczka zmywa się zimną wodą. Umyta beczka dębowa przewraca się górnym otworem do dołu, wyciąga się z niej korki, otwiera się kran i daje się wodzie ściec, po czym natychmiast zalewa się winem.

Opis ewentualnych procedur dodatkowych w procesie zalewania koniaku lub wina do beczki dębowej w razie potrzeby można znaleźć w literaturze specjalnej lub w Internecie. Udzielamy poleceń tylko odnośnie przygotowania wstępnego beczki.

 

Ważne szczegóły

W ciągu pierwszych dni moczenia beczki istnieje możliwość przesączania się wody. Dlatego należy przemyśleć, w którym miejscu najlepiej to robić, ponieważ woda z beczki dębowej może namoczyć posadzkę i zabarwić ją w brązowy kolor.

Jeżeli na początku moczenia wyrób ma niewielkie przecieki, wtedy trzeba dolewać wodę do beczki. Całkowite zamknięcie drobnych szczelin odbywa się w szóstym dniu moczenia. W tym dniu ważne jest dokładnie obejrzeć beczkę. Jeżeli mają miejsce przecieki, prosimy zatelefonować do nas.

 Zabrania się stwarzać w beczce silne ciśnienie wewnętrzne, ponieważ doprowadzi to do przeciekania napoju. W celu zapobiegania temu, zalecamy nie wbijać mocno górny korek gdy w beczce znajduje się wrzątek, nie zalewać beczkę niefermentowanym winem, a także przed napełnieniem napojem dać cieczy nabrać taką temperaturę, w której beczka z trunkiem będzie przechowywana.

Jeżeli beczka jest wyposażona w drewniany kran i dodatkowy korek do niego, to w okresie przygotowywania beczki i sezonowania w niej napoju nie korzystajcie z kranu (on nie może pełnić funkcję korka – ulegnie uszkodzeniu), należy korzystać z danego dodatkowego korka.

Gdy kran jest zastąpiony korkiem, jego szczelności również trzeba przydzielić uwagę, a mianowicie: pomalować tą jego część, która wystaje z beczki. Możliwym wariantem może być gotowanie korka w pszczelim wosku lub w parafinie. Uszczelnianie korka, który jest zainstalowany zamiast kranu, jest obowiązkowe.

Należy pamiętać, że czas sezonowania napoju w beczce dębowej zależy od jej wielkości oraz ilości razy jej wykorzystania. Im mniej beczka, oraz im mniej razy ona była wykorzystywana, tym szybciej w niej dojrzewa napój. Dlatego zalecamy periodycznie sprawdzać kondycję gotowości napoju, żeby go nie przeterminować.

Do momentu pierwszego zalewania napoju, wyrób bednarski należy przechowywać rzetelnie owinięty folią PE. Ona ochroni dębowy pojemnik przed przeschnięciem w razie niedostatecznej wilgotności i wysokiej temperatury otoczenia. Zwracamy uwagę, że chodzi o świeżo nabyty towar, który jeszcze nie miał kontaktu z cieczą.

      Konieczne warunki prawidłowego funkcjonowania beczki dębowej – wilgotność w pomieszczeniu powyżej 75% oraz temperatura nie wyżej niż +16°C. Nie wolno przechowywać dębowych wyrobów bednarskich w ciepłym i suchym pomieszczeniu.

Uwaga!   Przestrzeganie instrukcji jest obowiązkowe!   Nieprzestrzeganie skutkuje straceniem prawa do złożenia reklamacji do producenta wyrobu.